Royal Mint London

Royal Mint London w Wielkiej Brytanii jest organem dopuszczone do produkcji lub mięta, monety w Wielkiej Brytanii. Mięta pochodzi ponad 1100 lat temu, ale funkcjonuje od 1975 r. jako Fundusz Trading działa w podobny sposób jak firmy państwowe. Teraz ma status agencji wykonawczej i przechodzi obecnie proces przekształcania przedsiębiorstwa państwowe. Royal Mint jako organ podaje do HM Treasury, choć działów dzień-to-day obowiązki są obsługiwane przez Executive Akcjonariuszy.

A także prawo bicia własnej monety do Wielkiej Brytanii, ale także mennice i eksportu monet wielu innych krajach, i produkuje wojskowe medale, pamiątkowe medale i inne takie pozycje dla samorządów, szkół i przedsiębiorstw, znaną jako wiodącego światowego Mennicy eksportującego. Odpowiedzialność za bezpieczeństwo w miejscu spada do Ministerstwa Obrony Policji, którzy stanowią zbrojny kontyngent.

Royal Mint London zaczęli przenosić swoją działalność od Tower Hill, Londyn do Llantrisant w południowej Walii, w 1968 roku i działa na jednym miejscu w Llantrisant, od 1980 roku, gdzie posiada bogaty zbiór monet pochodzących z 16. wieku. Kolekcja mieści się w osiemdziesięciu szaf wykonanych przez producenta szafy Elżbiety II, Hugh Swann.

Londyn Mint pierwszy stał się jedna instytucja w 886, za panowania Alfreda Wielkiego, ale był tylko jeden z wielu mennic w całym królestwie. Przez 1279 on przeniósł się do Tower of London, i pozostał tam przez następne 500 lat, osiągając monopol na produkcję monety tej domeny w 16 wieku. Sir Isaac Newton objął stanowisko Naczelnika Mennicy, odpowiedzialna za badanie przypadków podrabiania, w 1696 roku, a następnie sprawował funkcję mistrza Królewskiej Mennicy od 1699 roku aż do śmierci w 1727 roku. On nieoficjalnie przeniósł Pound Sterling do standardu złota od srebra w 1717 roku.

Mennica Królewska przeniesiony z Tower of London do nowej siedziby c.1809. Do czasu Newton przybył Mint było rozszerzyć do wypełnienia kilka rozklekotanych drewnianych budynków wahał się wokół wieży. W XVII wieku procesy na monety bicia były zmechanizowane i walcowni i naciska twórcę zostały zainstalowane. Nowe maszyny i zapotrzebowanie na miejsca w Tower of London po wybuchu wojny z Francją doprowadziły do ​​decyzji o przeprowadzce Mennicy na sąsiednim miejscu w East Smithfield. Nowy budynek, zaprojektowany przez Jamesa Johnsona i Roberta Smirke, została ukończona w 1809 roku i obejmowały przestrzeń dla nowych maszyn i zakwaterowanie dla funkcjonariuszy i pracowników Mennicy.

Budynek został przebudowany w 1880 roku, aby pomieścić nowych maszyn o zwiększonej pojemności mennicy. Jak technologia zmieniła się wraz z wprowadzeniem energii elektrycznej i popyt rósł, proces odbudowy nadal tak, że 1960 roku mało oryginalnego mięty pozostały, oprócz 1809 budynku Smirke i bramą z przodu.

Podczas II wojny światowej, Royal Mint został zbombardowany przez Niemców. Mint został potrącony na kilku różnych okazjach i został wyłączony z komisji przez trzy tygodnie w jednym punkcie.

Wieża strona Hill końcu osiągnął zdolność przed decimalisation w 1971 roku, z konieczności znalezienia setki milionów nowych monet po przecinku, a nie jednocześnie zaniedbując zagranicznych klientów. W 1967 roku ogłoszono, że Mint odejście z Londynu do nowych budynków w Llantrisant, dziesięć mil ust 16 km) na północ zachód od Cardiff. Pierwszy etap został otwarty przez królową Elżbietę II w dniu 17 grudnia 1968, a produkcja stopniowo przesuwa się na nowym miejscu w ciągu najbliższych siedmiu lat aż do ostatniej monety, złoto suwerenny, uderzył w Londynie w listopadzie 1975 roku. Smirke w 1809 Budynek jest obecnie wykorzystywany jako biur handlowych przez Barclays Global Investors.

Llantrisant strona Królewskiej Mennicy firmy mieści się w trzydziestu ośmiu akrowego, zatrudniając 765 osób.

Rola Królewskiej Mennicy Londynie

Mennica Królewska istnieje głównie do bicia monet do obiegu w Wielkiej Brytanii. Jednakże, również produkuje i rozprowadza monety ponad 100 innych krajach, monety kolekcjonerskie mennice i produkuje wojskowe medale i cywilne dekoracje dla brytyjskich sił zbrojnych i zarządzeń rycerskości. Royal Mint w Londynie także produkowany monety do Kanady aż oddział został otwarty w Ottawie, w Kanadzie w 1908 roku. W roku 1931 kontrolę nad kanadyjskiej mennicy oddziału został przekazany do rządu kanadyjskiego i wtedy stała się Królewska Kanadyjska Mennica.

Trial of the PYX

Trial of the PYX jest procedura w Wielkiej Brytanii za zapewnienie, że nowo wybitymi monetami są zgodne z wymaganymi standardami. Próby odbywały się od XII wieku, zwykle raz w roku kalendarzowym, i kontynuować do dnia dzisiejszego. Forma uroczystości była zasadniczo taka sama od 1282 roku. Są próby w pełnym tego słowa znaczeniu sądowy, któremu przewodniczył sędzia z jury ekspertów assayers. Próby są teraz odbędzie się w Sali Uwielbienia Spółkę Złotników, wcześniej miały miejsce w Pałacu Westminster Wystawione metod nowoczesnej produkcji, jest mało prawdopodobne, że monety nie są zgodne, choć to było w przeszłości poważny problem, gdyż była ona było kuszące dla Mistrza Mennicy kradzieży metali szlachetnych.

Termin "cyborium" odnosi się do bukszpanu klatki piersiowej (po grecku i πυξίς i szkatułka), w których monety zostały wprowadzone do przedstawienia jury. Istnieje również kaplica PYX (lub PYX izba) w Opactwie Westminsterskim, który został niegdyś do bezpiecznego przechowywania artykułów PYX i pokrewnych.

Monety przeznaczone do badania pochodzą z regularnej produkcji Mennicy Królewskiej. Zastępca Mistrza Mennicy musi przez cały rok, losowo wybrać kilka tysięcy monet próbki i umieścić je na bok na rozprawie. Muszą one być w pewnej części stałej do liczby monet produkowanych. Na przykład, za każde 5000 monet bimetalicznych wydanych, trzeba być odłożone, ale dla srebra Wielki pieniędzy odsetek jest jeden w 150.

Jury składa się z wolni Spółki złotników, którzy test monety pod warunkiem podjęcia decyzji, czy zostały one wybite w ramach kryteriów określonych w odpowiednich aktach monet.

Ten artykuł jest na licencji GNU Free Documentation License. Zobacz ten artykuł na wikipedia.org